Mycene, de Leeuwenpoort Trojaanse oorlog   Wijnparadijs Nemea

Vandaag, maandag 29 december, we vertrekken omstreeks halfnegen met onze plaatselijke tourbus en onze plaatselijke gids Maroula, allereerst naar de archeologische site van Epidaurus: "een Griekse stad op de Peloponnesos, beroemd om het Asklepieion oftewel het heiligdom van de genezing, gewijd aan de god Asklepios, deGriekse god van geneeskunde, zoon van Apollo, bekend om zijn helende krachten, zelfs het opwekken van doden. Zijn symbool is de staf met één slang eromheen, wat vernieuwing en genezing symboliseert, conform de huidvervelling van het dier.  Deze god wordt vereerd in genezingstempels, zoals hier in Epidaurus, waar zieken 'tempelslaap' ondergingen in de hoop op droomgenezing.  Verder, door acheologen opgegraven en alsdusdanigbuitengewoon goed bewaard theater met een fabelachtige akoestiek, mede door (zee)wind, materiaalkeuze, ligging, lichaamstemperatuur der toeschouwers, waar nog steeds voorstellingen plaatsvinden: "Erzijn 55 rijen zitplaatsen: 34 onder het middenpad, verdeeld in 12 sectoren en 21 erboven, verdeeld in 22 sectoren. Aan het verschil in vorm van de onderste en bovenste rijen is duidelijk te zien dat er twee bouwfasen zijn geweest. Er waren eerst 34 rijen zitplaatsen, een eeuw later is dit met 21 rijen uitgebreid. Let wel: 34/21 = 55/34 = 1,61… = het 'magische' getal φ d.i. de Gulden snede, hetgeen de algemene indruk van harmonie verklaart."  Dezesite, inclusief het theater, staat sedert 1988 op de UNESCO Werelderfgoedlijst.  

Vandaar naar het olijfoliebedrijf Melas in Ligouria, waar een zeer enthousiaste dame Anastasia genaamd, onze vertelt over de pluk, met kam en zeildoek.  Naargelang het tijdstip des te later op het seizoen, kleurt de olijf steeds donkerder en brengt elke boom als dusdanig meer vruchten op: van kwaliteit tot kwantiteit.  De installaties ter persing , het hergebruiken van de restafval als humus komen tijdens deze riante uiteenzetting eveneens aan bod.  Ook het natuurlijk verdelgen van de vijand wordt verteld: met de befaamde "feromoonvallen"van de zogenaamde olijfvlieg oftewel Bactrocera, een insect uit de boorvliegfamilie, waarbij het vrouwtje eitjes legt in de onrijpe olijven en de larven zich aldus voeden met het vruchtvlees, wat leidt tot rotting van de vrucht en uiteraard een verminderde olieopbrengst met economische schade vandien voor de olijventelers.

Lunch in de taverne Pidalio te Nafplion, middageten geserveerd als een "Griekse" gourmet.  Daarna rijden we met de autocar naar de citadel, de vestiging, hoog boven de rots aan de voet van de stad "Palamedi" genaamd: "d.i. een indrukwekkend, Venetiaans fort gebouwd in de 18de eeuw, bekend om zijn acht bastions en spectaculaire uitzichten over de stad en de Argolische Golf. 

Epidauros - ΕΠΊΔΑΥΡΟΣ Epidaurus - Peloponnesos  MELAS – EPIDAURUS OLIVE OIL DOMAIN

Verschil tussen vierge olijfolie en extra vierge olijfolie

tavern-restaurant IN THE CITY OF NAFPLIO Palamidi - ΠΑΛΑΜΉΔΙ

Vandaag, dinsdag 30 december, de grote trip naar de hoofdstad van het land, met name Athene oftwel Athens of Athena, genaamd naar "de Griekse godin van de wijsheid en dochter van Zeus".  Een tussenhalte weerom aan het kanaal van Korinthe en verder naar de parkeerplaats aan de voet van de heilige berg "Acropolis" genaamd.  Daar wacht de lokale gids Alexis ons op.  Hij vertelt voluit over de geschiedenis der mensen op en rond deze hoge tafelberg van °156 meter hoog.  We wandelen langs het Amphitheater van Herodes Atticus, doorheen de Beulé Poort, genaamd naar de Franse archeoloog die het onderzoek leidde van deze site °1852, de zogenaamde Propylaeën van de Akropolis
oftewel de monumentale toegangspoort. Verder naar de tempel van Nike en het monument van Agrippa.  Voorbij de tempel van Athena en het Erechtheion met de Kariatiden = zes vrouwenfiguren in plaats van zuilen die het dak van de zuidelijke hal dragen, tot aan het indrukwekkende Parthenon = "deiconische Dorische tempel, gewijd aan de godin Athena, gebouwd in de 5e eeuw BC onder leiding van Perikles.   Bekend om zijn architectonische perfectie, gebruik van de 4:9 verhouding met optische illusies en functionerend als zowel schatkist als religieus centrum en symbool van de Atheense macht."

Lunch gebruiken we in de volkswijk Plaka = de oude wijk aan de voet van de Akropolis, vol met kronkelende straatjes, neoklassieke huizen, toeristische winkels, traditionele tavernes en uiteraard ons restaurant Ionos, Mediterranean Greek Cuisine genaamd, compleet met Green Salad en Baklava.  Wat vrije tijd en we spreken af aan het monument van Melina Mercouri: "de iconische Griekse actrice, zangeres en politica, bekend om haar gepassioneerde vertolkingen ondermeer in de film Never on Sunday °1960 en  haar verzet tegen de militaire dictatuur in Griekenland °1967-1974.  Na de val van de junta werd ze lid van het Griekse parlement en van °1981-1989 streed ze als Minister van Cultuur, voor de teruggave van de Parthenon-sculpturen, de zogenaamde Elgin Marbles, uit het British Museum te London".  We houden halt bij het Olympisch stadion = Panathenaikon Stadium oftwel Kalli-Marmaro, betekent met mooi marmer gebouwd, toeschouwersaantal °50000.  Gebouwd in 4de eeuw BC, verbouwd door de Romeinen 2de eeuw AC en weerom in volle glorie - na eeuwen van verkommering en teleurgang - voor de 1ste moderne Olympische Spelen van 1896.  Heden ten dage gebruikt voor evenementen,  aankomstplaats van de jaarlijkse marathon en uiteraard ook bijzondere plek waar de Olympische vlam overhandigd wordt aan het gastland van de komende Spelen.  We komen net op tijd aan bij het Parlementsgebouw, oorspronkelijk paleis van Koning Otto van Beieren en gelegen tegenover het Syntagma oftwel Constitution Square, voor de aflossing van de wacht door de zogenaamde "Evzones" = ceremonieel elite korps van het Hellenistisch Leger en bekend voor zijn discipline, precisie en symboliek.  Getooid in witte geplooide rok, met exact 400 plooien, sympbool voor de 400 jaar Ottomaanse bezetting, rode vilten fez met een lange zwarte zijden kwast, verwijzend naar diezelfde Ottomaanse tijd, witte blouse met wijde mouwen, zwarte kwastjes op de borst, oorspronkelijk bedoeld om kogels af te weren en een leren riem die het bovenlichaam ondersteunt en het uniform als dusdanig bijeenhoudt.  Daarenboven zwarte leren schoenen met grote zwarte pomponnen, waarbij elk paar tot 3 kg wegen kan en spijkers bevat in de zool om het ritmisch stampen te accentueren.  Tot slot witte wollen kousen en beenbeschermers.

Als afsluiter rijden we voorbij de "Neoclassical Trilogy", gelegen in de brede avenue Panepistimioustraat en gebouwd na de onafhankelijkheid van Griekenland °1834, met drie op antieke Griekse tempels geïnspireerde gebouwen met name Academie - Universiteit - Bibliotheek oftewel Academy - University - Library.  Voor de Academie staat de zuil met bovenop Athena, met helm, speer en schild; tegenover de zuil met bovenop Apollo, god van orde, rede en klaarheid (tegenover Dionysos, god van chaos, emotie en opwinding/drift/extasy).  Vooraan zetelen de grote twee filosofen met name Socrates en zijn discipel Plato.  Wat een boeiende dag! Wat een belevenis in deze miljoenenstad die bruist van verkeer, mensen, tempels, pleinen en parken ...

Akropolis van Athene  Melina Mercouri - Never On Sunday 

Vandaag, woensdag 31 december, vertellen we het verhaal van de kruisvaarder die terugkeerde uit het Heilige Land en op weg naar huis de eerste Latijnse keizer van Constantinopel (1204 - 1205) zou worden, met name Boudewijn IX van Vlaanderen  (1172 - 1205) werd Boudewijn I van Constantinopel en als dusdanig de eerste Latijnse keizer van het nieuw opgerichte Latijnse Keizerrijk, die tijdelijk het Byzantijnse rijk zou vervangen; ook vertellen we het verhaal van die andere kruisvader die prins van de Peloponnesos zou worden, met name Willem II van Villehardouin (1211 - 1278) afkomstig uit een Franse kruisvaardersfamilie van de Champagnestreek en aan het hoofd zou staan van het Frankisch vorstendom met de legendarische burcht Mystras van 1249.  Hij regeerde als een westerse feodale heer, temidden in een Grieks-orthodox gebied.  Zijn hof was Franssprekend, maar hij diende ook rekening te houden met de plaatselijke bevolking.  Nadien zou hij deze vesting weerom kwijtraken aan de Byzantijnen na zijn nederlaag in de Slag bij Pelagonia in 1259.  Hij zou de laatste grote Frankische heerser zijn temidden het Byzantijns gebied.  Constantinopel zou ten onder gaan door de aanvallen en belegeringen der Ottomanen, waardoor Mystras het laatste toevluchtsoord der Byzantijnse elite zou worden en het enig overgebleven centrum van de Byzantijnse macht.  Met de kroning van de laatste keizer Constantijn IX in de kathedraal van Agios Demetrios (1449), zou definitief een einde komen aan het eens zo machtige Byzantijnse Rijk.  Op weg naar deze fabelachtige vesting in gotische stijl gebouwd compleet met torens, muren, fresco's en bijzondere architectuur die nog steeds als ruïnes zichtbaar zijn, hoog boven een strategische heuvel in de schaduw van de antieke stad Sparta, rijden we doorheen Arcadië en de Eurotas-vallei, genaamd naar de gelijknamige rivier die hier doorheen stroomt.  Wat een landschap met bergen en struiken en dor landschap en wat een vestiging die we samen met onze lokale gids Ilyas mogen bezoeken. 

Mystras is een indrukwekkende, verlaten Byzantijnse 'spookstad' op een heuvel bij Sparta op de Peloponnesos, bekend om zijn goed bewaarde middeleeuwse kerken, kloosters en paleisresten, ooit een bloeiend cultureel en politiek centrum en nu een UNESCO Werelderfgoedlocatie. De site bestaat uit een kasteel op de top, een bovenstad en een benedenstad.  Deze archeologische site illustreert de glorie van het Byzantijnse Rijk en is aldus één van de belangrijkste en meest representatieve Byzantijnse steden die nog overgebleven zijn.  Bezoekers verkennen de geplaveide straatjes, bewonderen prachtige fresco's en genieten van het uitzicht, 

Lunch gebruiken we restaurant Xenia in het dorpje Mystras zelf.  Tot slot houden we een korte halte bij het standbeeld van koning Leonidas (540 - 480 BC), de legendarische koning van Sparta die een heldhaftige dood meemaakte toen hij met 300 Spartanen en bondgenoten zou vechten en ten onder gaan tegen het enorme Perzische leger van Xerses.  Deze koning werd een icoon van opoffering en patriottisme.  In het centrum staat het modern monument, opgericht in 1955, met het beroemde opschrijft "Kom het halen" als legendarisch antwoord op de eis van de Perzen om de wapens neer te leggen.

Vanavond feestavond in ons verblijfshotel van John&George te Tolo! Gelukkig Nieuwjaar! kalí chroniá καλή χρονιά

Sparta Mystras Koning Leonidas Arcadië Lakonia

Vandaag, donderdag 1 januari, we mogen opstaan op deze eerste dag van het nieuwe jaar met een schitterende zonsopgang hier in de baai van Tolo.  In de gloednieuwe feestzaal van het hotel krijgen we Griekse kookles van m. John, de kok en Sofia, de waardige opvolgster van de derde generatie van dit hartverwarmend familiehotel.  We bereiden Moussaka = Griekse ovenschotel met aardappel, aubergine en gekruid gehakt, Tzatzki = Griekse yoghurt met komkommer, knoflook, dille en peterselie en tot slot Ravani = Griekse cake met griesmeel, vanille, zonnebloemolie, bloem, eieren en zout.  Lekker! Echt lekker! Bij de lunch mogen we smullen van onze zelfbereide Griekse gerechten. Tussendoor maken we een wandeling naar de kleine vissershaven van Tolo onder een hemelsblauwe lucht, stralende middagzon en temidden van dobberende vissersbootjes.  Wat een sublieme ervaring op deze nieuwjaarsdag! In de namiddag wandelen we langs de dorpsstraat, Sekeri genaamd, tot aan de archeologische site van Asine: "met een beetje fantasie kan men zich gemakkelijk voorstellen dat de oude Griekse vloot zich op het nabijgelegen strand verzamelt voordat men naar Troje vaart.  Deze fascinerende plek getuigt van duizenden jaren bewoning, vanaf de Bronstijd tot en met de fortificaties uit de Tweede Wereldoorlog.  Wonderlijk gelegen op een strategische kaap met prachtige vergezichten in de Golf van Argolis."  We ontdekken, onder begeleiding van de directeur van het hotel John&George, de overblijfselen van hellenistische muren en poorten, een middeleeuwse wateropslagplaats, Romeinse baden, een zogenaamd perstoestel voor de druiven.  Overal duidelijke informatieborden en zeer goed aangelegde paadjes, weggetjes, trapjes en uitkijkplatforms.  Wat een heerlijk stukje geschiedenis valt hier te beleven.  Langs het strand, met de ondergaande zon naast ons, keren we hotelwaarts.  Diner en tijdig in bed na een lange nacht en weer een zeer aangename dag, met een zeer aangename reisgroep.

Moussaka Tzatziki Ravani Asini

Vandaag, vrijdag 2 januari, laatste dag in de Peleponnesos met weerom een zeer gevarieerd en goed gevuld programma.  We starten met een bezoek aan de "Orange Farm" van het amiliehotel "The John & George Hotel" in Tolo, Greece, van de gebroeders Giannis (John) and Georgios (George) Georgidakis.  Niklas, de zoon, vertelt ons over de pluk, het onderhoud en het gebruik van de familie-boomgaard, rijk gevuld met clementines en sinaasappelen.  We mogen zelf plukken en opeten zoveel we wensen.  Ook nemen we een goedgevuld bak mee voor onderweg.  Volgende stop is de mooi opgesmukte Square in het centrum van de oudste stad ter wereld, met name Argos: continu bewoond sinds het Neolithicum, archeologische vondsten wijzen op bewoning vanaf ca. 7000 B.C.  We ontdekken de Grieks-Orthodoxe kerk van St. Peter, de prachtige fontein met de vier dragende vrouwenfiguren, het standbeeld van Hercules en de waterpartij die het gehele plein domineert.  Rondomrond terrasjes en boetiekjes en winkeltjes, die uitnodigen om heerlijk te kuieren in het warme winterzonnelicht.  Tijd om naar Nafplion te rijden naar de Ouzo destillerie van m. Yannis en mrs. Xena Karonis.  Wat een interessante uitleg omtrent het familiebedrijf dat vijf generaties teruggaat in de tijd en aldus opgericht in 1869.  Het woord "Ouzo" zou afgeleid zijn van de Italiaanse aanduiding "uso di Marsiglia" = voor gebruik in Marseille, wat op de houten kisten met distillaten stond vermeld.  Naast "Ouzo" en "Tsipouro" oftewel "Grappa" oftewel "Schnaps" oftewel "Eau-de-vie", mogen we ook proeven van de "Masticha" = gemaakt van het hars afkomstig van de mastiekboom die uitsluitend zijn tranen afgeeft op  het Griekse eiland Chios.  Tijd voor de lunch aan de pier te Nafplio in het restaurant Teloneio.  Daarna nemen sommigen het toeristisch treintje, anderen nemen het bootje naar het fort Bourtzi.  We besluiten deze heerlijke namiddag in de drukke straatjes en steegjes en pleintjes van deze eerste fiere hoofdstad van het onafhankelijke Griekenland anno 1834.  Vanavond laatste avonddiner en morgenvroeg tijdig vertrekken naar de luchthaven van Athene.  Dankjewel om mee te reizen, dankjewel om mee te lezen.  En zeer graag tot een volgende keer! 

Καλημέρα Kaliméra

Karonis Distellerie Nafplion Charmant Nafplio

"Wat was het.  Was het de zon of was het de zee? Was het de wind of was het een fee? Was het de mooie duinenrij? Was het de welving van de katei? Was het het strand daar schitterend blank? Was het die rust daar op die bank? Nee, ik wil het niet weten, want wat het ook was, de herinnering zal ik nimmer vergeten."

"Eén te zijn met de natuur.  Geen tijd voor tijd en voor het uur.  De blik gericht op de horizont.  Genietend van een pracht alom.  En dan de blik even laten dwalen en kijken hoe de zonnestralen het landschap smeed in volle pracht.  Geen plant, geen dier ontkomt die macht.  De lucht zo zuiver, het windje koel.  Volmaaktheid is het wat ik voel."

Twee gedichten van onze medereiziger Franky Mahieu, dichter en poëet, reiziger en zanger, met dank!